Reklama

Timothée Chalamet – biografia aktora, najlepsze filmy

Timothée Chalamet Najlepsze filmy
Timothée Chalamet Najlepsze filmy, najlepsze role / Foto: instagram.com/tchalamet

Timothée Chalamet to jeden z najzdolniejszych i najbardziej rozchwytywanych aktorów młodego pokolenia. Już wkrótce premierę zaliczy horror “Bones and All” z jego udziałem, a w przyszłym roku obejrzymy dwa wyczekiwane widowiska z udziałem aktora: “Diunę 2” oraz musical “Wonka”. Jakie kreacje aktorskie można zaliczyć do najbardziej udanych w karierze Chalameta? Odpowiedź znajdziecie poniżej.

Timothée Chalamet Najlepsze filmy z udziałem gwiazdora

“Tamte dni, tamte noce” (2017)

Chyba najbardziej realistyczny film o pierwszej, nastoletniej miłości. Włoch Elio (Timothée Chalamet) zakochuje się w amerykańskim studencie (Armie Hammer), podopiekunie ojca. I choć obaj przeżywają piękne lato, a iskry między nimi zapowiadają świetlaną przyszłość, koniec tej historii będzie bolesny – jak to w przypadku pierwszych miłości bywa. Chalamet tworzy mistrzowską kreację, a scena finałowa z jego udziałem nie bez powodu przeszła do historii – zaledwie pięć lat po premierze filmu. Co więcej, monolog Michaela Stuhlbarga o naturze miłości dostaje się głęboko pod skórę.

Czytaj też: To Shia LaBeouf miał zagrać Olivera w “Tamtych dniach, tamtych nocach”. Dlaczego rolę przejął Armie Hammer?

“Mój piękny syn” (2018)

“Mój piękny syn” to historia ojca (Steve Carell) próbującego wyrwać swoje dziecko (Chalamet) ze szponów nałogu narkotykowego. Chłopak jest bowiem uzależniony od metamfetaminy. Film to przede wszystkim popis umiejętności aktorskich wspomnianego duetu i młodszy z wykonawców tworzy tu jedną ze swoich życiowych kreacji. Jako Nic Sheff jest skłonny do dramatyzmu, ale zawsze czujemy do niego empatię. Występ okazuje się wyważony, dojrzały, a za chwilę infantylny, bo taki jest też Nic. Kreacja pełna jest charakterystycznych dla Chalameta gestów, aktor ma świetne wyczucie ciężaru, z jakim boryka się Nic. Od aktora trudno oderwać oczy.

Reżyser Felix van Groeningen mógłby powiedzieć o swoim dziele: “mój piękny film”.

“W deszczowy dzień w Nowym Jorku” (2019)

Jedna z nowszych komedii romantycznych Woody’ego Allena. Chalamet wciela się w młodego mężczyznę o wytwornym imieniu Gatsby Welles. Gra bogatego studenta nowojorskiego college’u, którego życie miłosne przybiera nieoczekiwany obrót.

Rola Chalameta w filmie jest mistrzowska, choć sama komedia znana jest przede wszystkim z kontrowersji, jakie osnuto wokół reżysera (Allen był oskarżany o napaść seksualną). Z tego też powodu młody gwiazdor postanowił przeznaczyć swoją gażę za ten film na różnego rodzaju organizacje charytatywne. Ten to ma gest!

“Diuna” (2021)

Adaptacja niezapomnianej powieści Franka Herberta. Timothée Chalamet w roli walecznego księcia, który ma szansę zostać królem wszechświata. Kreacja aktora jest wiarygodna i szczera, a co więcej tworzy on rolę sprzeczną z tym, czego można oczekiwać – jego Paul Atryda nie jest podręcznikowo męski i nie ma wprawdzie ciała superbohatera, ale z pewnością można go za niego uznać. Występ w “Diunie” nominowano do Saturna, nagrody MTV oraz nagrody przyznawanej przez Stowarzyszenie Krytyków Filmowych Miasta Columbus.

“Pani Stevens” (2016)

“Pani Stevens” to jeden z pierwszych filmów, w których Chalamet zagrał rolę przodującą. Pojawił się jako niezdyscyplinowany licealista, który wybiera się na szkolny konkurs w towarzystwie tytułowej nauczycielki (Lily Rabe). Chłopak zrobi wszystko, by nawiązać z kobietą silną więź emocjonalną, choć jest dużo od niego starsza. To świetny niezależny komediodramat, w którym błyszczą absolutnie wszyscy aktorzy – najbardziej właśnie Chalamet i Rabe. Film opowiada o nastoletnich miłostkach, potrzebie bliskości i pasji. Obraz zebrał ciepłe recenzje i został wyróżniony na festiwalu South by Southwest.

Honorable mention: “Nie patrz w górę” (2021), “Król” (2019), “Lady Bird” (2017)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Previous Article
Azrael Samara Weaving

Samara Weaving gwiazdą horroru kręconego... w Estonii

Next Article
Apokawixa Recenzja

„Apokawixa” – recenzja bez spoilerów. Fabijański bryluje w pierwszym polskim zombie-horrorze

Related Posts
Total
1
Share